Czasami mam dość

 Czasami mam dość.


Czasami naprawdę miałam dość. Myślałam, jakby to było gdyby nie było mnie na tym świecie. Chciałam wrócić do najbliższej mi osoby - do mamy i wiedziałam że jedynym na tamtą chwilę sposobem na to była śmierć. Paradoksalnie właśnie z tego powodu się nie zabiłam. Czułam, że jeśli to zrobię, to nie trafię tam gdzie ona (mam nadzieję) teraz jest. Do nieba. Wiele osób ze mną rozmawiało, mówiło właśnie: inni mają gorzej...Wiecie co to daje? Dokładnie odwrotny skutek. Myśli, że mam dach nad głową, mam w co się ubrać, z kim porozmawiać a tego nie doceniam były okropne. Ściągały mnie jeszcze niżej. Zawsze w takich chwilach czułam się balastem, niepotrzebnym, zużywającym tak cenne powietrze. Przecież tak wielu ludzi chciało żyć a nie mogło! Dlaczego ja nie chciałam? Mam wrażenie, że niektórzy ludzie są zbyt delikatni by przeżyć dany im czas bez uszkodzeń w psychice. Ja, wrażliwiec aż do bólu, osoba, która żyje ideałami nie potrafiła odnaleźć się w takim świecie jaki jest właśnie teraz. Gdzie liczą się tylko pieniądze i pożądliwości. Nie mogłam uwierzyć w to, co widziałam. W to, że ludzie mają w głębokim poważaniu siebie nawzajem i myślą tylko o swoim dobru.
Czy naprawdę tak musi wyglądać świat? Czy naprawdę nic nie da się zrobić?
Dzisiaj wierzę, że się da. Wierzę, że są jeszcze ludzie, którzy cenią wyższe wartości a przede wszystkim szanują drugiego. Kochają innych. Chcą ich dobra. Choć bardzo ciężko jest takich ludzi znaleźć, oni naprawdę istnieją. Tak naprawdę każdy z nas taki jest. Tylko bardzo często życie tak nas doświadcza, że zbroimy się w skorupy oziębłości, braku zrozumienia i empatii oraz szyderstwa. I ranimy w ten sposób innych.
Przemyśl to i spróbuj jutro dostrzec wokół siebie takich wrażliwców. Co tak biorą wszystko do siebie i ciężko im potem z tym. Nie ignoruj takich ludzi.
Usłysz ich krzyk gdy milczą.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Piękno stworzenia

Dzisiaj pierwszy raz od jakiegoś czasu wyszłam na dwór, tak po prostu, pospacerować. Miałam wrażenie, że Bóg mnie woła tym pięknym zachodem słońca. To było niesamowite. Szłam najpierw drogą, potem wzdłuż małej rzeczki i choć jeszcze nie było widać wiosny, to ja ją czułam. W sercu. Czułam się tak jakbym się obudziła z długiego snu. I tak właśnie było! W końcu poczułam obecność Boga obok mnie. I chociaż jestem teraz w grzechu, to chyba nawiązałam z Nim kontakt. Jestem szczęśliwa z tego powodu. Jednocześnie zasmuca mnie to jak krucha jest moja wiara. Ale dzisiaj gdy śpiewałam religijne piosenki idąc tak przez łąki wreszcie poczułam że jestem w dobrym miejscu i czasie. Że to wszystko ma sens. Bo do tej pory tego nie dostrzegałam. I za to chcę Ci podziękować - Mój Jezu!
Czytaj więcej

List do Boga #1

2 września 2018r.                                                        Kochany Boże! Na początku tego listu chcę Cię z całego serca przeprosić za to wszystko złe co uczyniłam. Wiem, że skrzywdziłam Ciebie i ludzi wokół mnie. Nie powiem, że to było niechcący, bo byłam świadoma, że grzeszę... Przepraszam z całego serca. Przede wszystkim chcę Ci podziękować. Za to, że udało mi się pójść na pieszą pielgrzymkę i ją ukończyć. Za to, że ktoś w końcu zainteresował się moimi tekstami i może napisze do nich muzykę. Za to, że spełniasz pragnienia mojego serca mimo, że Cię o to nie proszę. Dziękuję za ludzi, którzy są wokół mnie. Dziękuję za mój talent do słów, że mogę pisać wiersze i piosenki. Dziękuję ci za te wielkie rzeczy, które mi uczyniłeś. Nie wiem jak mam ci powiedzieć to wszystko. Stało się tyle rzeczy, które powinny mnie przybliżyć do Cie...
Czytaj więcej

List

Najdroższy Jezu! Jest mi tak źle z tym, że ciągle Cie ranię. Tak wiele się stało rzeczy, które powinny mnie przybliżyć do Ciebie. Tyle razy chwytałam Twoją dłoń wyciągniętą do mnie, by po chwili ją puścić i znów utonąć w odmętach grzechu. Co musi się stać, bym w końcu naprawdę się na Ciebie otworzyła? Jezu, ja pragnę Twojej miłości, pragnę Twojej obecności w moim życiu. Pragnę Ci zaufać tak całkowicie i kochać Ciebie całą sobą. Ale ciągle zły miesza mi w życiu i w głowie. Ciągle popadam w nałogi, słabości i widzę, że Twój obraz, za którym szłam się zamazuje. Słyszę, że Twój głos wołający mnie jest coraz cichszy. Jezu kochany, naucz mnie się modlić. Nie wiem jak się poruszać w tej przestrzeni modlitwy. Nie potrafię z tobą rozmawiać i nie czuję się godna tego byś mnie wysłuchał, ale mimo wszystko chcę mówić do Ciebie i słuchać Cię. Panie, otwórz moje oczy na Ciebie. Otwórz moje uszy na Twój głos. Otwórz moje serce na Twoją miłość.         ...
Czytaj więcej